Margrét Sigurðardóttir Hermannson (1915–1994), stjórnmálastarf. KSS 166.

Fæddist á Ísafirði 4. maí 1915 og lést í Helsingborg 23. maí 1994. Foreldrar hennar voru Sigurður Sigursson, sýslumaður Skagfirðinga og bæjarfógeti á Sauðárkróki, og kona hans Guðríður Stefanía Arnórsdóttir. Systkini hennar voru Sigurður listmálari, Stefanía Guðríður skrifstofumaður , Arnór verðlagseftirlitsmaður á Sauðárkróki, Stefán lögfræðingur, Hrólfur listmálari, Guðrún listmálari, Árni, sóknarprestur á Blönduósi, og Snorri skógfræðingur,

            Margrét fór til Danmerkur haustið 1939 og vann sem hjúkrunarkona á St. Hans-sjúkrahúsinu í Hróarskeldu. Hún fór til Svíþjóðar haustið 1940 og starfaði á sjúkrahúsinu í Gävle og háskólasjúkrahúsinu í Uppsölum. Margrét giftist 26. mars 1942 Olle Hermansson cand.jur. Voru þau gefin saman í ráðhúsinu í Uppsölum. Þau fluttust þá til Helsingborgar þar sem þau bjuggu upp frá því. Börn þeirra fjögur eru Nanna Stefanía, borgarminjavörður í Stokkhólmi, Gunnar, skipulagsarkitekt í Landskrona, Anders Snorri, starfsmannastjóri í Stokkhólmi, og Sigurður, hjúkrunarfræðingur í Stokkhólmi.

             Margrét gegndi ýmsum trúnaðarstörfum á vegum Helsingborgar. Hún var borgarfulltrúi 1961-62 og 1967-82, fyrsti varaforseti borgarstjórnar 1980-1982, í skólanefnd 1956-73 og í hafnarstjórn 1974-82. Hún beitti sér innan borgarstjórnar Helsingborgar fyrir fjölmörgum líknar- og menningarmálum, var formaður í samtökunum „Umhyggja fyrir öldruðum“ og formaður Kvennadeildar Rauða krossins í Helsingborg. Fyrir störf sín í þágu borgarinnar hlaut Margrét gullheiðursmerki árið 1983. Hún var formaður í Félagi hægri kvenna/Íhaldsflokkskvenna 1964-76. Hún beitti sér innan flokksins fyrir hinu fyrsta raunverulega kvennaframboði í Svíþjóð árið 1973 og hlaut efsta konan á kvennalista flokksins þingsæti.

Aska Margrétar var jarðsett í kirkjugarðinum á Sauðárkróki.

Heimild: Morgunblaðið 23. júní 1994.