Merki Kvennasögusafns

Skjalahirsla

Skjöl safnsins og heimildir um kvennasögu

Lesefni

Lesefni úr kvennasögunni

Hvenær gerðist það?

Ártöl og áfangar í kvennasögu

English

Information in English

Um safnið


Kvennasögusafn Íslands hefur starfað sem sérstök eining innan Landsbókasafns Íslands-Háskólabókasafns í Þjóðarbókhlöðu frá árinu 1996 og er staðsett á 1. hæð þess. Safnið var stofnað 1. janúar árið 1975. Að stofnun þess stóðu Anna Sigurðardóttir, Else Mia Einarsdóttir og Svanlaug Baldursdóttir.

Um sögu safnsins má lesa í þessum ritgerðum:

  • Sigríður Th. Erlendsdóttir, „Anna SigurðardóttirAndvari- Nýr flokkur XLII, 125. ár (2000), bls.  11-68
  • Erla Hulda Halldórsdóttir, „Anna Sigurðardóttir og Kvennasögusafn ÍslandsRitmennt. Ársrit Landsbókasafns Íslands – Háskólabókasafns 2 (1997), bls. 81-106
  • Svanlaug Baldursdóttir, „Í Kvennasögusafni Íslands“ Konur skrifa til heiðurs Önnu Sigurðardóttir (Reykjavík 1980), bls. 1-11


Markmið Kvennasögusafns Íslands:

1. Að safna og varðveita hvers konar prentað mál um konur að fornu og nýju, bækur og handrit eftir konur, óprentuð handrit og bréf kvenna svo og önnur skjöl, fundargerðir, starfsskýrslur og skjöl hinna ýmsu kvennasamtaka og erlend rit sem hafa gildi fyrir sögu kvenna.

2. Að sjá til þess að skráð sé allt sem safnið eignast, einnig ýmsar heimildir til sögu kvenna sem er að finna annars staðar.

3. Að greiða fyrir áhugafólki um sögu íslenskra kvenna og veita aðstoð við að afla heimilda og miðla þekkingu um sögu kvenna.

4. Að hvetja fólk til að halda til haga hvers konar heimildum sem gildi kunna að hafa fyrir sögu kvenna.

5. Að gefa út fræðslurit og heimildaskrár.

6. Að hafa samvinnu við önnur kvennasögusöfn.

Frá stofnun Kvennasögusafns Íslands á heimili Önnu Sigurðardóttur, Hjarðhaga, árið 1975

Björg Einarsdóttir afhendir Önnu Sigurðardóttur gögn Kvennafrísnefndarinnar ásamt peningastyrk á Hótel Sögu árið 1976

Anna Sigurðardóttir ásamt Vigdísi Finnbogadóttur á Kvennasögusafni árið 1981

*Síðast uppfært 21. júní 2017